|
(Terug naar
deel 2)
Den dagh nu ghekomen sijnde van het vogelschieten, soo quam een ieder op het kostelijkste ghemonteert, en wierden in een schoon ordinantie
ghestelt, ieder op sijn ghelet, twee en twee, elck met eene boghe op sijn schouder, den Capiteyn voor gaendè met een piek voor hen gongen twee balaquens ofte
Spzingaerden aerdigh ghekliet, nevens hem ginghen twee kleyn kupidokens met pijlen, den
Alferis gingh in 't midden, met een vendel, nevens hem gaende eenen herder met een herderinne. De breuck wiert gedraghen
in een silvere schotel ende gheleyt
in een stroymanneken aardigh gepalleert met enen silveren voghel, ende wiert also ghedragen van twee Dochterkens.
Den Konings voghel wier ghedraeghen op eenen schoonen ghepalleerde mey van een ghemeyen dochter, daer nevens gaende twee medekens,
he bende den mey
daer den voghel op stont vast met
elek eenen striek, den sergiant
hadde eenen hellebaert, en alle de officiers hadden sluyer en pluym, daer
waeren dry speellieden,: twee walthorens, twee tamboers, met eenen fluyter. Daer mede marcheerden wij in
eene schoone ordonnantlie, van wijt den huyse van den alferis,
recht naer het Casteel bij
den Capiteyn, alwaer eene schoone tafel bereyt stont, om alle de Confreers te tracteren, het welk hee magnifikelijck volbracht wierdt. Daer
naer marcheerden wij met een groote
vreught en ghelwijt van speelliederen naar
de plaatse daer den vogel.
Soo haest men sagh, dat den hoogheplaats vernedert was, hoorde
men een groot gedruys van
gheschut en gelwijt van walthorens,
trommels en fluyt en soo haest men wist wie den
voghel gesnevelt;hadt, hoorde men met
groote vreught
roepen, viva
en proficiat.
Een ieder was met een groote Blijdschap bevanghen en men
hadt hem met fatsoen de breuck aengehangen, een ieder wenschte
hem veel gheluckx heel
gouw, en
ook aan onse koninginne, sijn kwijsvrouw.
Naer het drinken van de santé, sijn wij in een schoon parade, gegaen recht naer de kerke alwaer den Coninck heel
triumphantelyck met sijn volck inghehaelt wierdt; met den te Deum Laudamus tot in de Choor. Naer eenighe lofsonghen ginghen
wij al te samen en offerden.
Onder tusschen hoeode men een groot ghelwijt van speelliederen van kloeken geschut met groot geklanck en ramoer; daer naar
sijn wij gegaen ten huyse van den here pastoor, alwaer een tafel bereyt stont, met een dosijn flessen wijn, om den Coninck met
sijn geselschap te beschenken, het welck wij hebben
geprophiteert met groot contentement van den heere pastoor, toen hebben wij ons afscheyt
ghenomen.
(wordt vervolgd)
Rik Degreef.
(wordt vervolgd) |
