|
Een plant die over weinige tijd furore zal maken, is ongetwijfeld de guayule.
Hij gelijkt goed op eender welk ander woestijnkruid.
Maar alhoewel de Parthenium argentatum- zo heet hij wetenschappelijk - op het eerste gezicht
een onbenullige plant schijnt te zijn, toch is het een feit dat hij commerciële allures heeft.
De ca. 60 cm hoge heester bevat namelijk veel rubber, in sommige gevallen zelfs tot een kwart
van zijn totaal gewicht.
Vóór een paar weken; werd bij het Amerikaans Congres een wetsvoorstel ingediend voor een
vijfjarenplan, ten belope van 60 miljoen dollar; het beoogt het winnen van natuurlijke rubber
door het telen van de tot nog toe eerder bescheiden guayule.
De plant komt normaal in het wild voor in het woeste gebied langs de Mexicaans-Amerikaanse grens.
De Azteken gebruikten hem om een soort bal van te maken voorr een spel dat sterk op basketball
geleek.
De Indianen trokken later er een soort chewing-gum uit.
Ongeveer de helft van de Amerikaanse
rubber in 1910 was afkomstig van in het wild groeiende guayule.
Deze natuurlijke bron was evenwel snel uitgeput, en de Amerikaanse industrie keek uit naar het
buitenland.
Wanneer, tijdens Wereldoorlog II, er een nijpend tekort was aan rubber, begonnen de Amerikanen
de guayule intens te telen.
Echter voor niet lang, want door het heroveren van Zuidoost Azië en
de opkomst van de synthetische rubber, werd het project spoedig geschrapt.
Heden ten dage evenwel duikt het spookbeeld van het tekort aan rubber weer op.
Tijdens het komend decennium zal de toevoer van natuurlijke rubber hoogstwaarschijnlijk stijgen,
met 3,8% jaarlijks, daar waar de vraag ernaar jaarlijks met 5,9%,zal toenemen.
Dit gat kan niet gestopt worden met synthetische rubbers, omwille van hun minderwaardigheid op
gebied van elasticiteit, veerkracht en weerstand tegen hoge hitte.
Banden van vliegtuigen, bijv. moeten praktisch integraal uit natuurlijke rubber gemaakt worden,
terwijl radiaalbanden bij auto's minstens 40% natuurlijke rubber moeten bevatten.
Trouwens, synthetische rubber wordt gemaakt uit een ander product dat ook schaarser wordt, nl.
petroleum.
Volgens de Amerikaanse Academie van Wetenschappen zou de dreigende rubbercrisis kunnen voorkomen
worden door de teelt van guayule.
Wetenschapsmensen en plantkundigen voorspellen, echter, dat
het nog een tiental jaren zal duren eer een volledige natuurrubberindustrie zal ontwikkeld zijn.
Vooraf zullen door de botanici, inderdaad, nog veel proeven met het zaad moeten ondernomen worden
om, door veredeling van de guayule, zijn gehalte aan natuurlijke rubber op te
drijven.
WERKGROEP NATUURSTUDIE
R. GEYSENS
|
