Heemkundige kring
VELPELEVEN
- Boutersem
 

 
 
   

Artikel: Jaargang 1978,
nummer
  4
"
Neervelp, mijn dorp van toen en nu"

Felpa Inferior

In de oude kronieken vindt men Neervelp terug onder het bewind der Franken. Toen noemde men Opvelp en Neervelp Felpa (746). Meer gegevens over de etymologie van de naam vind je hier (nvdr). Spijtig genoeg heb ik bijna geen nadere gegevens kunnen vinden over de opeenvolgende eeuwen. Neervelp werd gescheiden van Opvelp in de 8ste eeuw. Men vindt Felpa terug onder het bewind tijdens de gemeenten, die geen bijzonderheden aanbrachten. Alles ging verder zoals tijdens het Frankische tijdperk. De naam Felpa werd veranderd in de naam Felpa inferior, dit in 1238.
Toen werd ook het dorp verdeeld in 2 delen. Het noorderdeel was in het bezit van het Priorklooster van Bierbeek; het zuiderdeel was in het bezit van de abdij van Villers-la Ville.
In het jaar 1374 telde Felpa inferior reeds 49 huisgezinnen, waar de naam Van De Bempt reeds in voorkomt.
Rond de jaren 1312 werd het kleine leengoed Hof van M
engerloo aangekocht door Jean de Thunis, zo werd dit leengoed 5 maal vererfd en kwam het rond 1700 aan Philip de Wignacourt.
In 1625 werd Felpa inferior eigendom van de heer Rase van Grave, heer van Lovenjoel. Die verkocht het later.aan de familie d'Origone. Hun kleinzoon erfde Felpa inferior in 1665. Onder het bewind van de heren d'Origone werd de eerste kerk gebouwd rond 1650. Deze kerk was feitelijk maar een grote kapel, en werd toegewijd aan de Heilige Hilanius, in 1653 werd de eerste pastoor benoemd.
De erfgenamen d'Origone volgden elkander op en in 1680 werd door erfrecht Denis Willemaers, heer van Felpa Inferior; hij stierf zonder kinderen. Zijn zuster Marie-Anne, weduwe van Nicolaes de Pontheure de Berlare, stond haar goederen af aan haar dochter, Marie-Josèphe, en aan de vrouw van Louis van Berlaar. Deze laatste kwam terug in het bezit van het Mingerloo-hof.

In 1692 werd het dorp verwoest, dit tijdens de optocht van het geallieerde leger van het Park (Leuven), Voor de twee Velpedorpen bleef dit leger stilstaan.

In 1705 werden Kerk en Pastorij leeggeplunderd bij de inval van de Engels-Hollandse troepen in Brabant. Dit was onder het bewind van Denis Willemaers. In 1761 kreeg Felpa Inferior de naam NEERVELP, genoemd als heden ten dage.

Meer en meer werd Neervelp bevolkt, in 1856 waren er reeds 94 huizen, 11 jaar later 104, en in 1872 waren er 509 inwoners.

De kerk

de kerk van Neervelp omstreeks 1900In 1743 werd de nieuwe kerk gebouwd, waar ze heden ten dage nog staat; ze werd gewijd aan de Heilige Remigius.

In 1863 werd ze vergroot met kruisbeuk en koor. De onkosten der vergroting beliepen 19.359;80 Fr. De klok van deze kerk had een gewicht van 249 kg, maar was reeds gebarsten in 1869, dit na amper vijf jaar. Ze werd op 10 November van het zelfde jaar opnieuw gegoten en verzwaard tot 610 kg. Diezelfde klok werd door de Duitsers weggenomen in december 1943.

De kruisweg dateert van 1871, en  het orgel van 1874. Deze vernieuwde kerk werd plechtig ingewijd op 11 Juli 1888 door Z. Em. kardinaal Goossens, aartsbisschop van Mechelen.

De in lood geschilderde vensters zijn aangebracht in de jaren 1897-98-99.

In 1860 werd de eerste school, en het gemeentehuis gebouwd en in gebruik genomen in 1870. De eerste jaren waren er weinig of geen leerlingen, maar stilaan begrepen de ouders, dat rekenen, lezen en schrijven toch ook hun nut hadden, en stuurden ze hun kinderen,  bijzonder in de winter, naar de school. Vier jaar later,  namelijk in 1874 waren er reeds 86 leerlingen 47 jongens en 59 meisjes.

In 1890 was de bevolking aangegroeid tot 1530 inwoners voor kerkelijk Neervelp, Molenstede, een gehucht van Opvelp is namelijk kerkelijk Neervelp, men wordt in Neervelp gedoopt, men doet er zijn Plechtige Communie, en men trouwt er.

De zusterschool

Doordat de bevolking groeide, werd in mei 1899 de zustersschool aangekocht voor 7000 Fr, dit door Pastoor Verlinden van Neervelp, geldelijk gesteund door de bevolking. Na enkele veranderingen ten bedrage van 2000 Fr werd de school geopend op 6 November 1899, bestuurd door de zusters Dominicanessen vin Lubbeek.

Het gemeentebestuur heeft deze school erkend en ingeschreven op 27 November 1899. De jongens- en meisjesschool kende grote bijval, maar na de oorlog van 1940-45 verminderde ze zienderogen. De jongensschool moest reeds sluiten door de fusie met Honsem, en de zusters verlieten de school op 17 Juli 1967, om terug te keren naar hun Moederklooster. De bevolking verminderde niet, maar er waren minder kinderen. In 1950 waren er nog 550 inwoners, maar in 1977 nog 515 (kerkelijk), of 438 gemeentelijk.

De twintigste eeuw

Als men teruggaat naar de jaren 1900, dan is Neervelp nog steeds het kleine lieve dorpje, met zijn hoogten en laagten, met zijn zware vruchtbare grond, bijzonder geschikt voor suikerbieten, tarwe, rogge, gerst, haver enzovoort. Met zijn mooie vergezichten, met zijn oude kerk, waarvan de voorgevel in zandsteen is, voorzien van een Portaal van 1774, en klokkentoren in de zelfde stijl. De kruisribben gewelven op pilasters in classicistische stijl, een uitspringend transept, en 5-zijdig koor.

De sacristie is in neoclassicistische stijl van 1863. De kerk heeft ook prachtige barokke kandelaars, die spijtig genoeg niet meer te zien zijn in de kerk, alsook twee oude schilderijen die erg beschadigd zijn. In de warande van de Pastorie, staan drie beschermde rode beuken.

De grote oorlog

De oorlog van 1914-18 bracht in Neervelp verdriet en ellende, zoals op vele plaatsen, om dierbaren die men met hele groepen wegvoerde naar Duitsland. (zie foto).


-1916-

 

Hierboven veertien mannen die naar Duitsland moesten vertrekken; enkelen hadden echter geluk en werden terug naar huis gestuurd.

Boven van links naar rechts: Joseph Stasseyns, Lowie Vanden Bempt, Remi Vanden Bempt, Alfons Vanden Bempt (vader en twee zonen), Edward Noë, Deeerf Lucien

In het midden G.L. Godefriedes, links, Jules Stasseijns, Emanuel Nijs

rechts: Joseph van der Wreiden, Henri Vander Weiden, Deltour Mouris

liggend van links naar rechts: Lowie Deltour, Louwie Govaerts

Andere waren aan het front om hun Vaderland te verdedigen. In elk gezin was er wel iemand die ontbrak, een vader, zoon, man of broer. Zo was ook de zoon van de bekende houtzagerij en maalderij Huens opgeroepen; Rene Huens, jong en vol overmoed, werd soldaat bij de landmacht, maar gaf zich vrijwillig aan als kandidaat Vliegenier. Na enkele dagen opleiding, vloog Rene reeds in het luchtruim, en bleef dienst doen tot de laatste dag van de oorlog.

Nu leeft hij rustig op het grondgebied Opvelp. (Kerkelijk Neervelp) nog kloek en stoer, voor zijn 86 jarige ouderdom; hij is nog de enige overlevende oorlogsvliegenier van 1914-18.

De schuttersgilde

Na de oorlog van 1914-18 komt er in Neervelp heel wat verandering. De kleine dagloners, die vroeger op de grote hoeven werkten, begonnen uit te zien naar werk in de stad, of bij de Spoorwegen.

De schuttersgilde, genaamd in de volksmond; de Gulle, kwam terug in volle bloei. De gilde vindt men reeds terug in het jaar 1757. Op de breukstukken, en in het gildenboek vindt men de naam van Berlaar terug, hij was Heer van Neervelp. Deze jonker Philippus de Berlaere was hoofdman der schuttersgilde, hij droeg het lint met de schilden, en een gekroonde arend.

De eerste schutterskoning werd gekroond op 30 mei 1757.
Hier volgen nu de gekende Koningen:

  • Petrus Roskams 1757; hij werd Keizer in 1804


    Hier ziet men de doelschutters met de sieraden van de Gilde der Boogschutters.
    Zittend van links naar rechts: Luckse Joseph, Coekse Paul Prins der doelschutters,
    Mertens Philippe - Koning, Collin Lowie
    staande van links naar rechts: Godefriedes Jean, Van Esch Armand, Godefriedes Jo, Van de Put Emiel, Van Molkot George, Gilbert Emiel "Patje",
    Godefriedes Henri

  • Johannes-Batista Abs 1769

  • Jean Batista De Meuxser 1781

  • De Meuxser - zoon 1804

  • Hendriekus Smets 1805

  • Jocobus Nijs 1809

  • Noë 1814

  • Hendriekus Smets 1819

  • De jonge De Meuxser 1821

  • Johannes-Josephus Vanderwielingen 1827

  • Jacobus NIJS 1835

  • Joris D. 1836

  • Johannes Baptiste Smets 1839

  • Paef S. 1842

  • Josephus Van Hove 1845

  • Vanden Auwen V. 1846

  • Jean Baptiste Heerens 1848

  • P.B. Smets 1857

  • Bernardus Gores, ingeschreven als broederlid in 1842

  • Koning in 1851-1'854 ??

  • Philippus'Godefriedes 1860

  • Gerardus Govaerts 1863

  • Jocobus De Meuxser 1866

  • Gerardus Govaerts 1869-1872

  • Gustave Van Mol 1875

  • Lowie Jacqmotte 1877

  • Jacobus Wakot 1878

  • Henrikus Vervoedt ...??

  • Gustove Van Mol 1881-1884

  • Josephus Vander Wielingen 1887

  • Henri Leemput 1890

  • Ferdinant. Lauwens 1893

  • Edward Noe 1898

  • Lowie Jacqmotte 1903

  • In 1905 werd Lowie Jacqmotte koning tot zijn dood

  • 1907 Ferdinant Lauwens, 1 ste lid (geen koning)

  • 1910 Lombertus Devyuer, 1 ste lid

  • 1911 Lombertus Devyuer, 1 ste lid en hoofdman

  • 1913 Philippe Swinnen hoofdman

  • 1914 tot 1920 oorlog, geen vermelding

  • 1921 Lowie -Jacmotte, Keizer

  • 1921 en 1926 Guileinus Van Esch, Koning

  • 1930 Prosper Leemput, Koning

  • 1932--1933 Leonardus- Godefriedes, Koning

  • 1956 G .- Van Esch, Koning

  • 1939 Leonardus Godefriedes, Koning + 1 ste lid

  • 1940 Edward Noe .1 ste Knaap

1941 Oorlog; de schuttersgilde werd gesloten en werd nooit meer terug opgericht; het doelschieten vierde dan hoogtij en bij gelegenheden werden de sieraden (breuk) gedragen van de (GULLE) schuttersgilde (zie foto)

De muziekkorpsen, de toneelverenigingen, hadden heerlijke en bloeiende jaren.
Het volk herleefde, de auto kwam in het dorp, en men dacht dat aan hun geluk geen einde zou kunnen komen, maar!!
Toen brak de tweede wereldoorlog uit; met angst dacht de bevolking aan de tijd van amper 22 jaar geleden. Toch bracht de oorlog 40-45 niet zo veel verandering, er waren wel veel vluchtelingen, voor de bombardementen uit de stad Leuven gevlucht.
Zij kwamen bij de burgers wonen, in de vele hoeven.

De hoeves

Men vindt in Neervelp nog verschillende heel oude hoeven, ziehier enkele daarvan.

  • De hoeve Noë vooreerst genaamd Kleine blauwe schuur, een gesloten hoeve gedateerd op de imposten van de voordeur 1733. Gebouwd uit baksteen en zandsteen; Zijgevel met schouderstukken en muurvlechtingen; Dwarsschuur-poort met duiventil en fraaie brede zandboogdeur op imposten.

  • De hoeve De Hertogh-Jacqmotte van 1838 bewoond door de familie E. Vandebempt; gesloten hoeve met gevelsteen boven de poort. Het boerenburgerhuis uit de 19° eeuw bakent samen met de poort het erf af aan de straatzijde. De hoeve "De Brouwerij": bewoond door de familie Louis De Hertogh, erfrecht van geslacht op geslacht. Deze hoeve is van de 18de en 19de eeuw; de schuur in Vakwerk en baksteenbouw; zijpuntgevel met vlechtingen en schouderstukken; inrijpoort uit de 18de eeuw, rondboog met sluitsteen, geflankeerd door pilasters met Franse voegen.

  • De hoeve, het vroegere Mengerloo, vroeger 80 ha groot; in 1858 herbouwd door Jean Baptist Noë, geërfd door Alexander Noë, vererfd aan zijn dochter, die gehuwd is met Ernest Taverniers, nu door hem, en zijn zoon bewoond. Spijtig genoeg verliest deze fraaie hoeve al haar charme, want men heeft al de buitenmuren met cement bezet, waardoor deze hoeve al haar waarde verliest.

  • De hoeve Govaerts uit de 18de eeuw, bekend om haar grote schuur, een gesloten hoeve die door verbouwing veel van haar charme verloren heeft.

Verschillende van deze hoeven zijn geklasseerd.

Na de tweede wereldoorlog

Na de oorlog 1940-45 begint voor Neervelp terug een nieuw tijdperk. Velen gaan werken buiten het dorp, onder andere bij de burgerlijke luchtvaart en bij de spoorwegen. Jongeren verhuizen naar de stad, en de bevolking vermindert de straten worden gebetonneerd, en er komt steeds meer welvaart onder de bevolking.

In 1950 telt Neervelp echter terug 550 inwoners. In 1966 zijn er nog 465, of 530 kerkelijk. Heden ten dage (1978) telt Neervelp 154 huizen, of 505 Kerkelijke inwoners (434 gemeentelijk).

In 1964 werd Neervelp door de fusie deelgemeente van Honsem, dit tot 1977. Dan werd ze weer door de fusie deelgemeente van Boutersem. Neervelp ligt op een hoogte van 90 meter. Ten westen van Opvelp, ten noorden van Bierbeek, ten oosten van Vertrijk en ten zuiden van Willebringen. Het ligt op 11 km van Leuven, en 10,5 km van Tienen. Het dorp bezit nog een kleuterschool. Onze zielenherder, Pastoor Denil, werd op 28 November 1961 Pastoor van Neervelp en op 10 December werd hij plechtig ingehaald. Er trok die dag een lange stoet door de straten, en vele spreuken stonden boven de deuren aangebracht, de zon was van de partij, en de mensen, de meeste toen nog in de volle bloei van hun leven waren blij en gelukkig.

Het jaar van het dorp

Nu, 17 jaar lader, zoekt men tevergeefs naar deze optimistische menigte, de jaren hebben hier ook hun werk gedaan; en de bevolking leeft meer in berusting. Nochtans slaapt het volk van Neervelp nog niet. Het oude vuur is dit jaar, 1978, het jaar van het dorp, terug aangewakkerd.

De koppen werden bijeen gestoken, naar wat moest het worden, grote feesten? Neen iets, dat blijft. Banken werden geplaatst op het Broek, waar dan de wandelaar even kan verpozen, maar dat was niet alles,

  • Kapel van O.L.Vrouw van het H. Hart
    De bouwvallige Kapel van O.L.Vrouw van het H.Hart, gebouwd in 1880, moest hoognodig hersteld worden, ze was erg beschadigd, invallens gereed, dit door de bouw jaren geleden van de brug over de Velpe. De mannen staken de handen uit de mouwen, en de Kapel noest en zou terug vernieuwd worden. Zes weken lang, elke avond werd er met stenen, cement en zand gesjouwd; jong en oud van 't Broek deed zijn deel, de drie metsers hadden hun handen vol. 's Avonds kwamen de bewoners van het dorp zien; hoe de werken vorderden, eenieder was vol belangstelling, gaf goede raad, of bracht zijn steentje nee om de Kapel terug in al haar oude glorie uit de grond de laten herrijzen.
    Op 15 Augustus werd ze dan ook in volle luister gewijd door E. H. Pastoor Denil, omringd door het zangkoor, en de muziekkapel van Vertrijk. Een dichte menigte van Neervelp en omliggende kon alzo een Plechtige Mis bijwonen. Na de mis was er gelegenheid voor de mannen on hun dorst de lessen, en voor de dames (en heren) on te smullen van die heerlijke Neervelpse taarten met koffie. Het was een zalige dag voor de mensen van het Broek, die fier naar hun Kapel omkeken (zie foto's).

     

In de voorgevel, ziet men ook de barst in de deurstijl boven; met angst werd de deur nog geopend, men verwachtte elk ogenblik dat alles zou invallen.


Deze foto's tonen de oude kapel van "O.L.Vrouw van het H.Hart, op het broek" men ziet hier, hoe het dak beschadigd was en een stuk van de zijgevel afgescheurd is van de voorgevel Binnenin de kapel was de zoldering bijna volledig ingevallen en zag men de wolken door de schaliën; het altaar dat overwelfd was brokkelde af.

 

Hier ziet men de binnenkant van de vernieuwde kapel, het altaar in fraaie steen en marmer, de gemetste achterwand met de nis, waar het oude O.L.Vrouwbeeldje in staat, de twee spreuken gemaakt door onze vriend Lowie, nu meer den 80 jaar oud. 's Avonds rond 7 uur worden er elke dag kaarsen aangestoken, heel wat inwoners komen dan als van ouds even bidden.

Beeld van de inwijdingsceremonie van 15 augustus 1978.
Men ziet er Z.E.H. pastoor Denil en een deel van de grote menigte, vooraan de drie mannen van het eerste tot het laatste uur, die hier dan ook de mis mee helpen opluisteren.

  • Kapel van O.L.Vrouw Niet Bevlekt Ontvangen
    Intussen was de andere kant van het dorp ook beginnen te beraadslagen. Men zegt immers woorden wekken, maar daden strekken, en zo was het ook in Neervelp. De bevolking van de Katspoelstraat, de steenweg en de Vertrijksestraat, beslisten in september dat hun kapel ook terug noest in orde gebracht worden.
    Deze prachtige Kapel van 1752 werd gebouwd door de familie Wauters d'Oplinter, wonende op het Kasteel van Vertrijk (jaren later kocht deze familie het kasteeltje van Roosbeek, woning die later bewoond werd door wijlen dochter Schievels).
    Boven op het torentje van de Kapel staat het Kruis met het inschrift 1113, het is echter niet bekend vanwaar het Kruis afkomstig is. Het O.L.Vrouwbeeldje, gans in hout, werd gestolen in 1973, dit beeldje had een grote waarde, en was 221 jaar oud.
    De dieven werden niet gevonden, en alzo verloor de Kapel haar grootste schat. Deze Kapel was ook erg bouwvallig geworden, zowel binnen als buiten, de klimop woekerde op de muren en het dak.
    Het altaar en de buitenmuien waren nog in goede staat, maar verder moest alles vernieuwd worden.
    Twee mannen begonnen ermee, en aanstonds kwamen er vele jongeren helpen, het dak werk afgebroken en vernieuwd, kijklustigen waren er genoeg, en met een lach en een kwikslag werk er flink voortgemaakt. Nu wordt er nog steeds binnen gewerkt, bijzonder de Hemel boven het altaar vraagt heel veel werk en zorg. De muren zijn reeds bezet door onze vriend Vie, die de beide kapellen bezet heeft, nog een vriend die U niet in de steek laat, een van de weinigen die zich nog ten volle inzetten voor een goede zaak, en zonder winstbelang.
    Ook hier is de belangstelling groot vanwege gans het dorp, regelmatig wordt er een bezoek gebracht om te zien hoe de werken vorderen; spijtig genoeg laat het weder de laatste maanden niet meer toe er verder aan te werken, maar men hoopt de Kapel gereed te hebben tegen einde april 1979. Ze zal dan ook luisterrijk ingezegend worden. (zie foto's).

     

De kapel gebouwd in 1752, was door haar hoge ouderdom vervallen, en werd door de bewoners van het omliggende terug opgebouwd. U ziet het dak dat in een erbarmelijke toestand was; de klimop had er heel veel schade aangebracht; de letters met het opschrift boven de deur waren onleesbaar geworden.

Het is de Kabel van O.L.Vrouw Niet Bevlekt Ontvangen„ die met grote ijver terug opgebouwd wordt, en ingezegend zal worden rond Pasen.

Een nawoordje

We hebben einde vorig jaar, het jaar van het dorp afgesloten. De verlichte kerstboom heeft aan de Velpe gestaan, Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil fluisterde de boom, en ik geef het door aan U, beste lezers,..

Neervelp, het dorpje waar mijn moeder geleefd heeft, waar mijn grootouders gewerkt hebben, en waar wij wonen .... is een goed en lief dorpje, waar de mensen nog bekommerd zijn, de een voor de andere, waar men niet alleen woont in "stenen " huizen, maar om en met elkaar, waar lief en leed nog met begrip opgevangen worden, waar nieuwe inwoners ook aanvaard worden, en waar deze nieuwe inwoners ook echte vrienden zullen zijn van eenieder, en binnen enkele jaren ook Neervelpenaren zullen zijn (als zij dit zelf graag willen).

De nieuwe huizen staan tussen de oude, in de eeuwenoude gebouwen, en dit alles heeft ook zijn charme Nieuw en Oud is er steeds geweest, en tegen het einde van de 20ste eeuw zullen de nieuwe gebouwen dan ook reeds oud zijn en zo gaat het steeds verder!!!

 E. SCHELLES - DECOEN

 


terug naar artikels

 

Copyright © Velpeleven Boutersem
Web: Dany